Politi med hijab
Også publisert i bloggen Katolikken. Lettare redigert.
For ikkje så lenge sidan vart eg invitert til å vere med i den no velkjente Facebook-gruppa mot hijab i politet. (Den som havna på fyrsteplass i Vårt Land…) Eg melde meg ikkje inn fordi eg er med i så mange grupper på Facebook, men eg er framleis imot dette. Og det vil eg skrive heilt kort om her. Eg vil ta for meg tre viktige aspekt; det kulturelle, religiøse og menneskerettslege aspektet.
Det kulturelle aspektet. For det fyrste må vi spørja; er hijab eit religiøst plagg? Eller er det eit kulturelt plagg? Dette er eit viktig spørsmål, for i debattane dei seinare dagane seier dei kvinnene som brukar hijab at det er ein viktig del av deira religion. Slik eg har forstått, så er hijaben noko som har vorte assimilert av Islam, og at det eigentleg er av kulturell avstamming. Dersom det er tilfelle, skal vi også kunna sjå politifolk i bunad?
Det religiøse aspektet. Det fyrste eg vil spørje, for det lurer eg heilt seriøst på: Er det i det heile teke opning for at kvinner kan jobba som politi i Islam? Dersom svaret er nei, så er vel strengt tatt ikkje hijaben så viktig. Islam, som kristendommen, er vel ikkje ein kafeteria der ein tek det ein vil og let andre ting vera? Vidare vil eg seie at for kristne politifolk er sannsynlegvis kristendommen viktig. Men kan ein kristen politibetjent gå med ein kross utanpå uniformen? Nei, for uniformen skal vera nøytral. Som politimann/kvinne representerer du ikkje deg sjølv, men styresmaktene, og skal vera ein folkets tenar. Og dette tek meg vidare til neste punkt.
Det menneskerettslege aspektet. I ein debatt som gjekk på NRK1 i går sa ein av dei muslimske ungdommane i debatten at Noreg er eit demokratisk samfunn med ytringsfridom. Men betyr det at ein politibetjent kan ytra eigne meiningar når han er i teneste? Det trur eg ikkje, og ho som kom med denne kommentaren ikkje forstår at vi skil mellom borgarlege rettar og dei rettane du har i ei teneste. La meg ta eit døme: Kan ein imam gå ut offentleg å seie at buddhismen er den rette religionen og framleis få lov til å halde fram i tenesta si? Nei. Men betyr det at han ikkje har ytringsfridom? Sjølvsagt ikkje!
Heilt til slutt vil eg berre spørje nokre korte spørsmål: Ville ein politi med ein stor kross hengande rundt halsen hatt ein nøytral uniform? Og ville ikkje mangfald i uniformering vore ei sjølvmotseiing? Skal vi kanskje no endra neming frå uniform til multiform?
Mer fra denne skribenten
- Liturgi og sakramentalitet
- Luther sin kritikk av aristoteliske prinsipp i teologien
- “For så elska Gud verda…”
- Politi med hijab
- Ein person med to naturar
- Gud, rørsle, omgrepsrealisme og nominalisme
- Vond qua vondt eller qua godt?
- Litt meir om fri vilje
- Litt om fri vilje
- Å kjenna sin eigen vondskap
- NLM som eige kyrkjesamfunn
- Kjensler og rasjonalitet i politikken
- Felles ekteskapslov
- Karakter og handling
- Aquinas og Augustin om abort
- Kva er naturleg?
- Frelse og fortaping
- Den katolske og apostoliske overleveringa
- Filosofien, mysteriet og kristentrua
- Gudsbilete og menneskesyn i liturgien
Abonnér på denne skribenten
Undre har svaret! Se undreverset.wordpress.com !
Hijab
Jeg er helt enig med deg. Uniform betyr vel ensartet og det finnes tusen grunner til at politiet bør være Politi og intet annet.
Hvorfor i all verden skal muslimske kvinner kunne ha på seg religiøse symboler når de er i tjeneste som politi ?
Selve debatten er latterlig. Man kan da ikke diskutere om èn religiøs gruppe skal få utstyre politiunifomen med religiøse symboler. Om en gruppe skal ha lov må det gjelde alle. Det ville virkelig bli “ett fargerikt politikorps” og viser hvor absurd hele diskusjonen er.
Skremmende at politikerne lar seg manipulere til å gå inn i diskusjonen på muslimenes premisser.
Sharia-lovgivning er gjennomførti i en del av Pakistan de siste dagene – samtidig hyler fundamentalistiske pakistanere i Oslo over at de ikke har ytringsfrihet ! (M.a.o frihet til å yttre sitt syn som tjenestegjørende politi – noe som selvsagt er imot tjenesteinstruks)
Skal man le eller gråte ?
Skal politikvinner ha lov å gå med skjørt??!! Ei fårleg multiformering av uniformen! Så vidt eg har skjøna, er hijab eiut kvinneleg hovudplagg som ein utfrå kulturelle (som omfattart religiøse-) grunnar meiner høyrer ned til sømmeleg klesdrakt. Ein kross på magen er noko anna.
Dersom det utelukkande er eit kulturelt plagg, kanskje. Men er det, det? Eg trur at dei fleste som ser ein hijab (i Noreg, men ikkje nødvendigvis i eit muslimsk land) vil oppfatta dette som eit religiøst lada plagg, og ikkje nøytralt. Så lenge politiet skal vera politisk og religiøst nøytralt, bør det ikkje bruka slike element, sjølv om dei eigentleg har ein kulturell bakgrunn. Ein politibetjent misser ein del av sin autoritet når han/ho ikkje vert oppfatta som nøytral for den som han står overfor.
Men dersom hijab, som det vert sagt er ein viktig del av enkelte muslimske kvinner sin identitet, skal verta godteke, skal vi også då godta andre religiløse ting, som at muslimske politikvinner skal sleppa å ta i mannlege forbrytarar?
Etterkvart innser vi at det må til ein nytt grep på alle slike spørsmål. Kva som er “norsk”, “nøytralt”; “kulturelt”m “relgiøst” etc, kan ikkje lenger avgjerast unilateralt, populistisk eller elitisktisk av tradde, ‘norske’ instansar. Heretter må fleiire vere med og bli lytta til. Heretter må vi forhandle med kvarandre, finne ein modus vivendi Noreg er no større enn Osterøya..
Jeg er enig i mye av det du skriver, og jeg synes ditt poeng om ytringsfrihet (i tjeneste) var det beste.
I forhold til det du skriver om den store forskjellen på kulturelle og religiøse uttrykk ved jeg ikke om jeg kan følge deg helt. Uansett er det vanskelig å sitte på sidelinjen og definere for andre mennesker hva som har religiøs og kulturell mening.
Derfor synes jeg også at argumentet: “Dersom svaret er nei, så er vel strengt tatt ikkje hijaben så viktig. Islam, som kristendommen, er vel ikkje ein kafeteria der ein tek det ein vil og let andre ting vera?” blir noe grunt. Enhver religiøs tilnærming (så vel den kristne som den muslimske) vil innebære et stort element av tolkning (hermeneutikk); og i denne prosessen vil også spørsmålet om dekonstruksjon av kulturelle elementer komme opp. Men hva som er svaret på denne prosessen (altså hva som er Genuint kristent eller islamsk) er ikke en enkel oppgave.
Dette betyr likevel ikke at man ikke skal gjøre denne jobben, men den er ikke enkel og slagordbasert. Snarere; i kristen tradisjon tenker vi at dette er en prosess som skjer gjennom kirkens og teologenes Gudsdyrkelse (fra “lex orandi lex credendi” til Barth) og teologiske arbeid med Skriften. I muslimsk tradisjon har trolig mer fragmenterte tradisjoner for denne type arbeid enn oss selv.
Jeg tror at hijabdebatten må forstås langs to akser: Personlig rett til religionsutøvelse og kulturell mening / Samfunnets behov for uniformering og en livssynsmessig nøytral håndhevelse av denne. Jeg heller mot å si at den siste er viktigst og at noe må individet ofre for å ta del i et kollektiv.
Her er det ikkje snakk berre om individ contra kollektiv, men om møte mellom ulike kollektiv (som individa representerer). Eg trur, som sagt, at det tradisjonelle, norske “kollektivet”, inklusive uniformane, må reforhandlast. Det er endegyldig slutt på Noreg frå “Filamavisens” tid.
Om resultatet av reforhandinga blir hijab eller ikkje/eller noko anna, er ein anna sak.
Ja, det må kanskje “reforhandlas.” Men poenget med uniformar er at dei er like og nøytrale (men ikkje nødvendigvis verdinøytrale). Ellers ville det heitt multiform.
Ikke verdinøytrale, hverken politiuniformene eller hijaben. Og Filmavisens tid er så definitivt forbi.
Så spørs det om det er noen konflikt mellom verdiene/verdisettene som knyttes til disse.
For debatten kommer nok opp igjen før eller senere.
Som antyda, er ikkje hijab eller ei avgjerande for meg; eg veit ikkje om det er eit naturleg plagg til uniformar andre stader i verda. Men: eg reagerer på den norske angsten for plagget; angsten for “islam” som vil kome og ta oss. Sorry, men for meg er heile tanken på å kjempe for kristendomens “plass” i Noreg, anakronistisk. Trua kan berre ha ein plass dersom kyrkja/kyrkjene og dei truande lever eit autentisk liv. “Det heilage norske politiet” er et fantom.
Har eg sagt noko om at Islam skal “komma å ta oss”? Eller har eg sagt noko om mi såkalla angst overfor muslimane?
Poenget mitt er at politiet ikkje skal vera “heilagt.” Ergo skal det heller ikkje gå med kristne symbol. Den skal vere nøytral i høve til politiske og religiøse ytringar.
Nei, du har ikkje sagt det! Så om eg har uttrykt meg slik, bed eg om orsaking. Eg tenkte på mykje av det ein finn av argumentasjon og haldningar elles i avvisinga av hijaben.
Reforhandlinga må gå ut på at fleire må vere med å utforme det som er felles i det offentlege rommet. Elles blir det “dei andres nøytralitet”. Eg forstår at ein i visse kulturar ikkje finn det sømmeleg å gå med “mannfoklhue”; det ville ikkje bestemor mi eller oldemor di heller likt. Slike ting endrar seg , men det spelar med.
Manfollkhue for kvinner, meiner eg.
For å ta det første først: Nei, vi vil neppe se politi i bunad.. Og neppe i burka, heller. Selvom ingen av dere har tatt det opp – men det kommer vel..
Jeg henger ærlig talt ikke helt med på alt dette snakket om en nøytral politimann eller -kvinne. Vi kan kle oss så uniformerte vi bare vil – men nøytrale blir vi aldri. Det er et spill for galleriet. Autoritet? Vel! Jeg synes det er langt på vei provoserende at noen mener det er uniformen som gjør at politiet setter seg i respekt. Hvis ikke det er å undervurdere samtlige betjenter, vet ikke jeg. Men selvsagt, uniformen spiller en viktig rolle. Blant annet skal vi ikke være i tvil om at det er en politimann eller -kvinne vi har å gjøre med.
Jeg vil tro at hver eneste ansatt i politiet bruker seg selv, sine erfaringer, sitt livssyn og hele pakka i sin daglige jobb . Noe annet ville jo være et paradoks. Hvis vi tror at en muslim blir en ikke-muslim i det øyeblikket vedkommende får på seg uniformen, er vi vel noe forblindet. Og kanskje handler debatten en del om akkurat det? Vi ønsker helst ikke å se mennesker med hijab. Det minner oss om noe påtvunget og ufrivillig.. Og er det noe politiet ikke skal kommunisere, så er det vel underdanighet?
At en politikvinne skal miste troverdighet i sitt embeds medfør fordi hun har hijab er jo virkelig en mistillit til dette mennesket. Hvis en lege besøker min sykeseng, og hennes hijab gjør at jeg mister tilliten til henne, har jeg virkelig et problem. Men jeg vil tro at hun i løpet av få sekunder vil klare å gjenreise den tilliten fordi hun faktisk kan jobben sin. Jeg tror ikke det er naivitet som gjør meg tilbøylig til å tro at en politikvinne med hijab ville gjort klart det samme.
Rent praktisk – er det virkelig umulig å ha et tynn hijab under politi-capsen? …Med fare for at dette kanskje ikke er rette fora å stille et praktisk spørsmål om hijab i…
Med nøytral meiner eg altså ikkje verdinøytral, men politisk og religiøs nøytral. For ein politbetjent (eller lenger oppe i systemet også) representerer ikkje seg sjølv når han eller ho er på jobb. Personen representerer staten. Og denne representasjonen ser vi mellom anna i uniformen (som rett fram betyr; éin form, lik form). Ein politibetjent skal ikkje “vise kven han/ho er” på jobb.
Det er eit faktum at det i det aktuelle norske samfunnet er ulike kodar for kva som er sømmeleg klesdrakt (in casu for kvinner). Då må ein forhandle og finne kompromiss.
Kringlebotten: Mine verdier henger unektelig sammen med mitt livssyn, tro og fundament. Hvordan kan en person være religiøs nøytral, men fortsatt kommunisere sine verdier? Det går kanskje an på papiret, men i virkeligheten tror jeg den delingen er noe vrien.
En poitibetjent skal ikke vise hvem han eller hun er på jobb.. Da snakker vi finlandshetter – for å dra det litt langt. Det er dette jeg mener er utfordringen her – politiet er langt på vei en ensartet gjeng mennesker som oppfører seg på akkurat samme måte, reagerer stor sett likt i alle situasjoner og er nøytrale i møte med mennesker. Det er en illusjon. Og lovens lange arm skal vel også speile samfunnets sammensetning. Det finnes muslimer i Norge – og det finnes muslimer i politiet.
Vi får vel vere einige om å vere ueinige. Men eg står på mitt; politiet skal vera religiøst og politisk nøytralt. Ein politibetjent på jobb er ikkje privatperson, men representant for styresmaktene.
OK. Min spådom er at vi vil måtte ha ein “new deal” når det gjeld kva som er nøytralt hjer i landet. Vi kan ikkje berre fryse det norske samfunnet frå Torbjør Egner-epoken og seie: -Dette er det nøytrale.
Takk for praten!